تراش دندان برای لمینت سرامیکی معمولا بین 0.3 تا 0.5 میلی‌متر است؛ یعنی چیزی نزدیک به ضخامت پوسته تخم‌مرغ که کاملا در محدوده مینای دندان باقی می‌ماند و به عاج و عصب نمی‌رسد. با بی‌حسی موضعی هم هیچ دردی حس نمی‌کنید. تصویری که در شبکه‌های اجتماعی از دندان‌های کوچک و نوک‌تیز پخش میشود، مربوط به تراش روکش کامل است نه لمینت دندان، و این دو درمان از پایه با هم فرق دارند. در ادامه دقیقا می‌بینید چرا این مقدار تراش لازم است، مطالعات علمی درباره ماندگاری لمینت روی مینا در مقابل عاج چه می‌گویند، عوارض تراش غیراصولی چیست و چه کسانی واقعا کاندید لمینت بدون تراش هستند.
| ویژگی و مرحله درمان | توضیحات دقیق بر اساس استانداردهای دندانپزشکی | نتایج و نکات کلیدی برای بیمار |
| میزان تراش استاندارد لمینت | 0.3 تا 0.5 میلی‌متر (معادل ضخامت یک پوسته تخم‌مرغ) | حفظ کامل سلامت دندان، جلوگیری از نمای اسبی و برجسته شدن لبخند |
| نواحی تحت تراش | محدود به سطح جلویی و بخش کوچکی از لبه‌های دندان | جلوگیری از ایجاد پله در خط لثه، ممانعت از تجمع پلاک و بوی بد دهان |
| لایه هدف در آماده‌سازی | منحصراً بافت مینای دندان (بدون عبور و رسیدن به لایه عاج) | ایجاد بالاترین میزان چسبندگی و گیر مکانیکی برای دوام طولانی‌مدت |
| تفاوت با روکش کامل | روکش نیازمند 1.5 تا 2 میلی‌متر تراش دورتادور (360 درجه) است | تصاویر دندان‌های تیز و کوسه‌ای در اینترنت مربوط به روکش است، نه لمینت |
| وضعیت درد و حساسیت | کاملاً بدون درد و با استفاده از بی‌حسی موضعی انجام میشود | حساسیت جزئی موقت به سرما و گرما که با نصب روکش موقت کنترل میشود |
| لمینت‌های بدون تراش | ضخامت 0.2 تا 0.3 میلی‌متر که مستقیماً روی دندان قرار می‌گیرند | عالی برای دندان‌های ریز و فاصله‌دار؛ نامناسب برای دندان‌های کج، جلوزده و تیره |
| اهمیت روکش موقت | پوشش دندان تراش‌خورده در فاصله 1 تا 2 هفته‌ای تا نصب نهایی | محافظت از بافت بی‌دفاع دندان در برابر حساسیت و امکان تست شکل لبخند |
چرا برای نصب لمینت باید دندان‌ها تراشیده شوند؟
تراش دندان پیش از نصب لمینت سرامیکی دقیقا دو هدف فیزیکی و شیمیایی دارد: ایجاد فضای کافی برای قرارگیری پوسته سرامیکی بدون ایجاد برآمدگی غیرطبیعی، و ایجاد یک سطح زبر در مینای دندان برای جوش خوردن و چسبندگی حداکثری مواد. اگر لمینت بدون هیچ تراشی روی دندان طبیعی قرار بگیرد، نتیجه کار دندان‌هایی حجیم، برجسته و به شدت مستعد التهاب لثه خواهد بود. در کنار این روش‌ها، فناوری‌هایی مانند کامپوزیت دیجیتال نیز در طراحی و اصلاح ظاهر دندان‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند و انتخاب روش مناسب باید بر اساس شرایط دندان و نظر دندانپزشک انجام شود.
در رویکردهای جدید دندانپزشکی، این آماده‌سازی بسیار محافظه‌کارانه (Conservative) است و فقط در لایه خارجی یا همان مینای دندان انجام میشود. مینا به دلیل ساختار معدنی خود بهترین بستر برای اتصال سمان دندانپزشکی است و ایجاد خشونت میکروسکوپی روی آن، گیر مکانیکی ونیر را به بالاترین حد ممکن میرساند. اهمیت حفظ مینا در این مرحله به قدری زیاد است که مقالات معتبر علمی روی آن تاکید ویژه دارند: اگر به دنبال بررسی گزینه‌های درمانی و زیبایی دندان در این زمینه باشید، لمینت دندان در تهران نیز یکی از موضوعاتی است که باید با توجه به شرایط فردی و معاینه تخصصی بررسی شود.
“The highest bond strength and most predictable adhesion are achieved when ceramic veneers are bonded strictly to enamel. Exposure of dentin significantly reduces bond reliability over time.”
«بالاترین میزان استحکام پیوند و ماندگارترین چسبندگی زمانی به دست می‌آید که ونیرهای سرامیکی منحصرا روی سطح مینا نصب شوند. درگیر شدن عاج دندان (Dentin) در فرآیند تراش، دوام و استحکام این اتصال را در طول زمان به میزان قابل توجهی پایین می‌آورد.»
منبع: PubMed
از نظر زیبایی‌شناختی نیز اگر این ضخامت 0.3 تا 0.5 میلی‌متری از روی دندان برداشته نشود، لبه‌های سرامیک روی خط لثه پله ایجاد میکنند. این لبه اضافه خیلی زود تبدیل به پناهگاهی برای تجمع پلاک‌های میکروبی شده و در مدت کوتاهی بوی بد دهان، التهاب و تحلیل لثه را به همراه می‌آورد.
ایجاد فضای کافی برای ضخامت سرامیک
ضخامت پوسته‌های سرامیکی لمینت معمولا بین 0.3 تا 0.5 میلی‌متر است. اگر این فضای میکروسکوپی روی سطح دندان باز نشود، لمینت مستقیم روی دندان فعلی چسبانده میشود و نتیجه آن دندان‌هایی حجیم، برجسته و غیرطبیعی است که به اصطلاح نمای دندان اسبی به لبخند می‌دهند.
این برجستگی علاوه بر ایجاد ظاهر مصنوعی، یک لبه اضافه و پله‌مانند در مرز دندان و لثه می‌سازد که ذرات غذا و پلاک‌های میکروبی به راحتی زیر آن تجمع میکنند. با یک تراش کنترل شده، دندانپزشک دقیقا به اندازه ضخامت سرامیک از روی مینا برمی‌دارد تا پس از نصب، ونیر هم‌سطح دندان‌های مجاور و در امتداد خط طبیعی لثه قرار بگیرد.
بهبود پیوند (Bonding) و گیر مکانیکی
سطح دست‌نخورده مینای دندان بسیار صاف و صیقلی است. سمان دندانپزشکی یا همان مواد چسباننده لمینت، برای ایجاد یک پیوند جدا نشدنی به یک بستر زبر و متخلخل نیاز دارد. وقتی دندانپزشک سطح مینا را می‌تراشد، در سطح میکروسکوپی هزاران ناهمواری و حفره بسیار ریز روی دندان ایجاد می‌کند.
مایع سمان به داخل این منافذ نفوذ می‌کند و پس از تابش نور دستگاه کیورینگ و سخت شدن مواد، سمان دقیقا مانند ریشه‌های یک درخت درون بافت مینای دندان قفل میشود. این گیر مکانیکی قدرتمند همان عاملی است که باعث میشود لمینت شما در برابر نیروهای سنگین فک مقاومت کند و سال‌ها بدون افتادن یا شل شدن در جای خود باقی بماند.
میزان تراش دندان برای لمینت دقیقا چقدر است؟
تراش دندان برای لمینت سرامیکی دقیقا بین 0.3 تا 0.5 میلی‌متر است. برای درک بهتر این عدد، ضخامتی معادل یک پوسته تخم مرغ یا لنز چشم را تصور کنید.
مینای دندان انسان در سطح جلویی به طور متوسط 0.8 تا 1.5 میلی‌متر ضخامت دارد. وقتی دندانپزشک فقط 0.3 تا 0.5 میلی‌متر از این سطح را برمی‌دارد، تراش کاملا در محدوده ایمن مینا باقی می‌ماند و لایه حساس زیرین یا همان عاج دندان (Dentin) دست‌نخورده رها میشود. برای کنترل دقیق این میزان برداشت، دندانپزشک از فرزهای شیاردار خاصی به نام Depth Cutter استفاده می‌کند. این ابزارها مثل یک خط‌کش میکروسکوپی عمل میکنند و اجازه نمی‌دهند مته دندانپزشکی حتی 0.1 میلی‌متر بیشتر از حد مجاز وارد بافت دندان شود.
حفظ مینای دندان در این فرآیند صرفا برای جلوگیری از حساسیت نیست؛ بلکه سمان دندانپزشکی (ماده چسباننده) بالاترین میزان گیرداری و چسبندگی را فقط روی بافت مینا دارد و اگر تراش عمیق‌تر شود، احتمال افتادن لمینت در آینده بالا می‌رود.
تفاوت میزان تراش لمینت با روکش دندان
در لمینت سرامیکی فقط سطح جلویی دندان تراش می‌خورد، اما در روش روکش دندان از هر چهار طرف دورتادور تراشیده شده و به یک استوانه کوچک تبدیل میشود.
عکس‌ها و ویدیوهای ترسناکی که در شبکه‌های اجتماعی با دندان‌های تیز و سوزنی به نام «دندان کوسه‌ای» وایرال می‌شوند، هیچ ارتباطی با لمینت ندارند. این تصاویر نتیجه تراش‌های تهاجمی برای روکش کامل هستند که متاسفانه در ترندهای توریستی و ارزان‌قیمتی مثل Turkey Teeth به اشتباه روی دندان‌های سالم افراد پیاده می‌شوند. یک دندانپزشک متخصص هیچ‌گاه دندان سالم را برای اهداف زیبایی به شکل کوسه‌ای تراش نمی‌دهد.
| ویژگی بررسی شده | لمینت سرامیکی (Veneer) | روکش دندان (Crown) |
|---|---|---|
| میزان ضخامت تراش | 0.3 تا 0.5 میلی‌متر | 1.5 تا 2 میلی‌متر |
| نواحی تراش‌خورده دندان | فقط سطح جلویی و کمی از لبه | دورتادور دندان (360 درجه) |
| وضعیت بافت باقیمانده | حفظ بیش از 90 درصد ساختار طبیعی | از دست رفتن بخش بزرگی از تاج |
آیا تراش دندان برای لمینت درد دارد؟
تراش دندان برای لمینت به کمک داروهای بی‌حسی موضعی، پروسه‌ای کاملا بدون درد است. قبل از اینکه دندانپزشک ابزار تراش را روشن کند، لثه و ناحیه مورد نظر دقیقا مشابه زمانی که می‌خواهید یک دندان ساده را پر کنید، بی‌حس میشود. تنها چیزی که در طول این مرحله احساس می‌کنید، کمی لرزش دستگاه و فشار ملایم دست دندانپزشک روی فک است و هیچ حس ناخوشایندی را تجربه نخواهید کرد.
از آنجا که این آماده‌سازی بسیار سطحی است و فقط در لایه خارجی مینای دندان (حدود 0.3 تا 0.5 میلی‌متر) انجام میشود، مته دندانپزشکی اصلا به مرکز عصبی و زنده دندان نزدیک نمی‌شود. به همین دلیل، حتی پس از از بین رفتن اثر داروی بی‌حسی هم خبری از دردهای ضربان‌دار و شدید نیست. صرفا ممکن است دندان‌های شما تا چند روز به نوشیدنی‌های خیلی سرد یا گرم حساس شوند. این واکنش طبیعی با قرار گرفتن روکش موقت روی دندان‌ها در همان جلسه اول به خوبی کنترل میشود و جای هیچ نگرانی نیست.
عوارض تراش غیراصولی دندان چیست؟
جدی‌ترین عارضه تراش غیراصولی، عبور از لایه مینا و رسیدن به عاج دندان است. عاج بافتی زنده، مرطوب و پر از کانال‌های ریز عصبی است؛ به همین دلیل سمان دندانپزشکی هیچ‌وقت روی آن به استحکام باند روی مینا نمی‌رسد. نتیجه این اتفاق در کوتاه‌مدت حساسیت حرارتی آزاردهنده و در بلندمدت کنده شدن یا ترک خوردن لمینت، نفوذ باکتری از خط تراش و گاهی نیاز به عصب‌کشی است.
The observed success rate for veneers bonded exclusively to enamel was 99.3%
ترجمه: میزان موفقیت ونیرهایی که فقط روی مینای دندان باند شده بودند، 99.3 درصد ثبت شد. در همین مطالعه که 672 لمینت را تا 15 سال پیگیری کرده، هرجا سطح عاج نمایان‌شده از 30 درصد بیشتر بوده، نرخ شکست درمان به شکل معناداری بالا رفته است.
خطاهای رایج دیگری هم وجود دارد که معمولا ریشه در بی‌تجربگی یا عجله دارد:
- تراش عمیق در ناحیه لثه، جایی که ضخامت مینای دندان به کمترین حد خود می‌رسد و کوچک‌ترین بی‌دقتی عاج را بیرون می‌اندازد.
- تراش دورتادور دندان به جای تراش فقط سطح جلویی، که عملا دندان را برای روکش آماده می‌کند نه لمینت.
- تراش بیشتر برای صاف کردن دندان‌های کج، در شرایطی که چند ماه ارتودنسی می‌توانست همان نتیجه را با حفظ ساختار دندان بدهد.
- ثبت نادرست خط تراش که باعث بیرون‌زدگی لبه سرامیک، تجمع پلاک و التهاب مزمن لثه میشود.
نکته‌ای که باید صادقانه گفت این است: مینای برداشته‌شده بازسازی نمی‌شود. تشخیص درست مقدار تراش، انتخاب فرز مناسب و استفاده از راهنمای سیلیکونی برای کنترل عمق، دقیقا همان چیزی است که کار یک دندانپزشک متخصص را از تراش سرانگشتی و چشمی جدا می‌کند.
حساسیت دندانی و آسیب به عصب
مینای دندان هیچ عصبی ندارد، اما عاج دندان از هزاران لوله میکروسکوپی پر از مایع تشکیل شده که مستقیم به اتاقک عصب راه دارند. لحظه‌ای که تراش از مینا عبور کند و این لوله‌ها باز شوند، هر جرعه آب سرد یا نفس عمیق در هوای خنک، مایع داخل آن‌ها را جابه‌جا می‌کند و همان تیر کشیدن کوتاه و تیز را می‌سازد که بیمار از آن به عنوان حساسیت یاد می‌کند.
the dentin surface must be exposed and denuded, which requires the loss of enamel
ترجمه: برای بروز حساسیت، سطح عاج باید نمایان و عریان شود و این اتفاق زمانی می‌افتد که مینا از دست برود.
منبع: MDPI Applied Sciences
اگر تراش سطحی و در حد مینا باشد، این حساسیت معمولا موقتی است و بعد از سمان شدن لمینت نهایی از بین می‌رود. مشکل جایی شروع میشود که تراش عمیق باشد و برای مدت طولانی هم بدون محافظت رها شود؛ در این حالت التهاب پالپ می‌تواند از حالت برگشت‌پذیر خارج شود، درد شبانه و ضربان‌دار بگیرد و تنها راه باقیمانده عصب‌کشی همان دندان باشد. دندان عصب‌کشی‌شده هم شکننده‌تر است و طول عمر لمینت روی آن کمتر میشود.
لمینت بدون تراش (لومینیرز)؛ آیا برای همه مناسب است؟
لمینت بدون تراش برای همه مناسب نیست و تقریبا برای یک‌سوم مراجعان کاندید ونیر جواب می‌دهد. لومینیرز و ونیرهای فوق‌نازک با ضخامت 0.2 تا 0.3 میلی‌متر ساخته می‌شوند و چون هیچ ساختاری از دندان برداشته نمی‌شود، فقط به سطح دندان اضافه میکنند. همین یک جمله، هم بزرگ‌ترین مزیت و هم اصلی‌ترین محدودیت این روش را توضیح می‌دهد.
دندان‌هایی که فضای طبیعی برای پذیرفتن این ضخامت اضافه را دارند، بهترین نتیجه را می‌گیرند:
| وضعیت دندان | نتیجه با لمینت بدون تراش |
|---|---|
| فاصله بین دندان‌ها (دیاستما) | بسیار مناسب؛ فضا با افزودن سرامیک پر میشود |
| دندان‌های کوتاه یا سایش‌خورده | مناسب؛ طول لبه دندان بازسازی میشود |
| دندان‌های تورفته یا میخی‌شکل | مناسب؛ دندان به قوس طبیعی فک برگردانده میشود |
| لکه‌های تتراسایکلین و رنگ‌های تیره | نامناسب؛ رنگ زمینه از زیر سرامیک دیده میشود |
| دندان‌های جلوزده یا بزرگ | نامناسب؛ ظاهر حجیم و غیرطبیعی می‌سازد |
thin porcelain does not block a dark substrate
ترجمه: سرامیک نازک جلوی رنگ تیره زمینه را نمی‌گیرد. چون این ونیرها عمدا نیمه‌شفاف ساخته می‌شوند تا شبیه مینای طبیعی به نظر برسند، رنگ اصلی دندان از پشت آن‌ها خودش را نشان می‌دهد.
منبع: Vera Smile
محدودیت دوم، بی‌نظمی است. ونیر فوق‌نازک نمی‌تواند دندان را جابه‌جا کند؛ فقط روی آن می‌نشیند. برای دندان‌های چرخیده یا شلوغ، یا باید چند ماه ارتودنسی انجام شود و بعد سراغ لمینت رفت، یا مقداری تراش محافظه‌کارانه در حد مینای دندان لازم میشود.
ادعای برگشت‌پذیری صد درصدی هم کمی اغراق دارد. درست است که مینا برداشته نشده، اما جدا کردن ونیر باند شده یعنی تراشیدن خود سرامیک روی سطح دندان و این کار سطح مینا را کمی زبر باقی می‌گذارد. دندان سالم می‌ماند، ولی دقیقا همان سطح دست‌نخورده اول نیست.
روکش موقت بعد از تراش دندان؛ چرا ضروری است؟
بین جلسه تراش و جلسه نصب لمینت نهایی معمولا 1 تا 2 هفته فاصله است و در این مدت سطح تراش‌خورده دندان کاملا بی‌دفاع باقی می‌ماند. روکش موقت دقیقا همین سطح را می‌پوشاند تا هوای سرد، نوشیدنی داغ و فشار مسواک مستقیم به آن نرسد و حساسیت شکل نگیرد. حتی وقتی تراش کاملا در حد مینا انجام شده باشد، سطح زبر و اچ‌شده دندان بدون پوشش می‌تواند رنگ بگیرد یا زبان را اذیت کند.
کار دوم روکش موقت، حفظ شرایط داخل دهان است. لثه اطراف خط تراش را در فرم درست نگه می‌دارد تا موقع سمان کردن لمینت نهایی، مرز دندان و لثه همان جایی باشد که دندانپزشک در طراحی لبخند در نظر گرفته بود. جلوی جابه‌جایی خفیف دندان‌های مجاور هم گرفته میشود.
مزیت سوم که بیماران کمتر انتظارش را دارند، تست کردن طرح لبخند است. شما یک تا دو هفته با فرم، طول و رنگ تقریبی دندان‌های جدید زندگی می‌کنید، حرف می‌زنید و غذا می‌خورید. هر ایرادی که حس کردید، قبل از ساخته شدن سرامیک نهایی قابل اصلاح است.
در این مدت از جویدن مواد چسبنده و گاز زدن غذاهای سفت با دندان‌های جلو خودداری کنید. اگر روکش موقت جابه‌جا شد یا افتاد، دندان را بدون پوشش رها نکنید و همان روز با مطب تماس بگیرید.
| دلیل ضرورت و مزیت روکش موقت | توضیحات و عملکرد دقیق |
| محافظت در برابر حساسیت | پوشش سطح بی‌دفاع دندان تراش‌خورده برای جلوگیری از نفوذ هوای سرد، نوشیدنی‌های داغ و فشار فیزیکی مسواک. |
| حفظ سلامت بافت نرم و جلوگیری از تغییر رنگ | ممانعت از سایش و اذیت شدن زبان توسط سطح زبر و اچ‌شده دندان و همچنین جلوگیری از رنگ‌پذیری مینای بدون پوشش. |
| تثبیت موقعیت لثه و دندان‌های مجاور | حفظ فرم صحیح لثه در اطراف خط تراش برای سمان کردن دقیق لمینت نهایی و جلوگیری از جابه‌جایی خفیف دندان‌های کناری. |
| تست عملی طرح لبخند | ارزیابی یک تا دو هفته‌ای فرم، طول و رنگ دندان‌های جدید هنگام صحبت کردن و غذا خوردن جهت اعمال اصلاحات پیش از ساخت لمینت نهایی. |
| اقدامات احتیاطی دوره موقت | پرهیز از جویدن مواد چسبنده یا گاز زدن غذاهای سفت با دندان‌های جلو؛ ضرورت مراجعه فوری به مطب در صورت افتادن یا جابه‌جایی روکش. |
نتیجه‌گیری: تخصص دندانپزشک؛ تضمین سلامت دندان شما
تفاوت یک لمینت موفق با لمینتی که چند سال بعد دردسر می‌سازد، در همان 0.2 میلی‌متر تصمیم‌گیری دندانپزشک است. تراش اصولی یعنی ماندن در محدوده مینا، احترام گذاشتن به ضخامت طبیعی هر ناحیه از دندان و انتخاب روش درست برای هر کیس؛ گاهی ونیر بدون تراش، گاهی چند ماه ارتودنسی قبل از لمینت و گاهی تراش کنترل‌شده با راهنمای سیلیکونی. در بعضی موارد نیز کامپوزیت دندان در تهران می‌تواند به عنوان یکی از گزینه‌های زیبایی دندان، با توجه به شرایط هر فرد بررسی شود.
اگر می‌خواهید بدانید دندان‌های شما چقدر تراش لازم دارند یا اصلا کاندید روش بدون تراش هستید، یک عکس واضح از لبخندتان برای ما بفرستید تا بررسی اولیه انجام شود، یا برای معاینه حضوری و طراحی دیجیتال لبخند نوبت مشاوره رزرو کنید.
سوالات متداول
آیا بعد از تراش دندان برای لمینت، امکان بازگشت به حالت اول (بدون لمینت) وجود دارد؟
خیر. مینای برداشته‌شده بازسازی نمی‌شود، بنابراین دندان تراش‌خورده همیشه به یک پوشش نیاز دارد. اگر لمینت بشکند یا کنده شود، باید با لمینت جدید جایگزین شود. تنها روشی که واقعا برگشت‌پذیر محسوب میشود، ونیرهای فوق‌نازک بدون تراش هستند.
آیا دندان‌های کج برای لمینت نیاز به تراش بیشتری دارند؟
بله. برای اینکه دندان چرخیده یا جلوزده در قوس لبخند بنشیند، سطح بیرون‌زده باید بیشتر کاهش پیدا کند و همین‌جاست که خطر رسیدن به عاج بالا می‌رود. راه‌حل محافظه‌کارانه، چند ماه ارتودنسی یا درمان با الاینر شفاف قبل از لمینت است تا بعد از آن با حداقل تراش به نتیجه برسیم.
حساسیت دندان بعد از تراش تا چند روز طبیعی است؟
حساسیت خفیف به سرما و گرما در چند روز اول کاملا طبیعی است و معمولا بعد از سمان شدن لمینت نهایی برطرف میشود. اما درد خودبه‌خودی، درد شبانه یا دردی که بعد از برداشتن محرک ادامه پیدا می‌کند طبیعی نیست و باید سریع بررسی شود.
آیا دندان عصب‌کشی شده هم برای لمینت تراش می‌خورد؟
بله، اما شرایطش فرق دارد. دندان عصب‌کشی‌شده معمولا تیره‌تر است و برای پوشاندن رنگ به سرامیک ضخیم‌تری نیاز دارد. از طرفی ساختار مینای باقیمانده در آن کمتر است و مطالعات نشان می‌دهند ریسک شکست لمینت روی این دندان‌ها بالاتر است. در بسیاری از این کیس‌ها روکش تمام‌سرامیک انتخاب مطمئن‌تری نسبت به لمینت است.
آیا لمینت بدون تراش (لومینیرز) برای همه افراد مناسب است؟
خیر، این روش محدودیت‌های خاص خود را دارد و معمولا فقط برای افرادی با دندان‌های ریز، سایش‌یافته یا دارای فاصله مناسب است. افرادی که دندان‌های نامرتب، جلوزده یا تغییر رنگ‌های شدید دارند کاندید مناسبی برای ونیرهای بدون تراش نیستند.
چرا در فاصله بین تراش و نصب نهایی از روکش موقت استفاده میشود؟
روکش موقت تا زمان آماده شدن لمینت‌های اصلی در لابراتوار، از سطح بی‌دفاع دندان‌های تراش‌خورده محافظت می‌کند تا دچار حساسیت نشوند. همچنین این روکش‌ها فرم لثه را ثابت نگه داشته و امکان بررسی اولیه طرح لبخند را به شما می‌دهند.
